Tekst van het sprookje

De dood als Minnaar

-1-

Er was eens een beeldschone jonge zigeunervrouw, ze

woonde alleen in een klein huisje op de rand van het

dorp. Ze had geen vader en geen moeder meer, geen

broers of zusjes, allen waren gestorven. De

dorpelingen kwamen niet bij haar langs en ze ging ook

niet om met de dorpelingen. Daarom was ze erg

verbaast toen er op een avond de deur werd

opengegooid en er een vreemdeling binnenkwam. Hij

stapte binnen zonder te kloppen en riep "Ik ben een

vreemdeling die veel van de wereld heeft gezien, en

ik zou hier graag willen uitrusten!" De jonge vrouw

was geschrokken maar antwoordde toch "U kunt blijven,

ik zal u een kussen geven om op the slapen. Eten om

te eten en drinken om te drinken. Mits je genoegen

neemt met wat ik heb."

-2-

De man ging liggen en zei "Eindelijk kan ik slapen,

dat heb ik al zo lang niet gedaan..." De jonge vrouw

vroeg hem "Waarom heeft u al zo lang niet geslapen?"

"Ik kan slechts eens in de duizend jaar slapen." De

jonge vrouw moest lachen "Grapjas! Je houdt me in het

ootje, Je bent me er eentje!" Maar de man was al in

slaap gevallen.

-3-

Toen de man de volgende ochtend op stond zei hij "*Ik

heb heerlijk geslapen, en je bent een aantrekkelijke

lieve vrouw. Mag ik nog een week blijven?" De vrouw

knikte en stemde in, ze was al gevallen voor de

misterieuze knappe vreemdeling.

-4-

Maar op een nacht werd de vrouw wakker, ze haaste

zich naar de man. "Lieve, luister. Ik had een donkere

droom waarin jij koud en bleek was en we reden op een

prachtige wagen. Je blies op een grote hoorn waarna

allemaal geesten op je afkwamen en ze kwamen met je

mee" De man hield haar in zijn armen en zei "Dat was

inderdaad een donkere droom." Hij stond op en deed

zijn mantel weer om. "Maar nu moet ik gaan, er is al

te lang niet meer iemand gestorven"

-5-

De vrouw brak in tranen uit en smeekte "Ga niet weg,

verlaat me niet!" "Ik moet echt gaan, het spijt mij"

De man hield vol. De vrouw reikte naar zijn hand en

vroeg hem om zijn naam, hij had die nooit gegeven in

de week dat hij bij haar was. "Ik kan je niet

vertellen wie ik ben, ieder die dat weet moet

sterven" Maar de vrouw gaf niet op "Ik wil alles

verdragen, als je me maar verteld wie je bent"

"Ik ben de dood" Fluisterde de man. De vrouw keek op

en sloot haar ogen.

En ze waren nog lang en gelukkig, dood.




----------------------

Ga het nog een paar keer herlezen maar dit is ongeveer het sprookje.

Juist het leek veel te veel manga, daarom ben ik gister ook maar gestopt omdat het niet ging. ben nu bezig te tekenen met voorbeelden erbij. Lukt al een stuk beter.  (maar dat upload ik vanavond wel)

Ja! het is een van mijn koreaanse idolen ;)! Heb het getekend met potlood.

Geneke